Blodgett BSB-45 Manual do Utilizador Página 27

  • Descarregar
  • Adicionar aos meus manuais
  • Imprimir
  • Página
    / 657
  • Índice
  • MARCADORES
  • Avaliado. / 5. Com base em avaliações de clientes
Vista de página 26
27
Salzburg en hadden hun contacten met andere Augustijner koorherenstiften als Klosterneuburg,
Passau, Salzburg en wellicht ook met elkaar. Het ‘Augustijner Koorheren-Handschrift’ uit Neustift en
het Seckauer Cantionarium hebben als verzamelhandschriften van geestelijke liederen meer teksten
met elkaar gemeen, namelijk negen, dan met de Codex Buranus: enkel de Kyrië-tropus CB 24*, een
laat-13
e
-eeuwse toevoeging die in beide genoemde handschriften voorkomt, maar ook in het
‘Augustijner Koorheren-Cantionale’ uit Dießen van begin 14
e
eeuw (München BSB Clm 5539).
Dießen in Beieren was het voormalige stamslot en vanaf 1120 tot mid 13
e
eeuw huisklooster van de
graven van Andechs, die ook de voogdij hadden over Benediktbeuern en Neustift.
De in de discussie aangehaalde paralleloverleveringen uit de basisverzameling betreffen (naast de
Duitse Eckenliedstrofe) voornamelijk leesverzen en spreuken, die veelvuldig in het grammatica-
onderricht werden gebruikt. De tekstparallellen bevinden zich voornamelijk in 12
e
-eeuwse
handschriften uit Vorau/Seckau en Bamberg, maar de satirische Rome-verzen komen ook nog in het
vroeg-15
e
-eeuwse Miscellaneahandschrift uit Sterzing, dat mogelijk uit Neustift stamt.
Deze tekstovereenkomsten geven aan hoe wijd verbreid bepaalde teksten waren, met name geestelijke
liederen en spreuken van allerlei aard, maar geven weinig opheldering over nauwere samenhangen met
de Carmina Burana-verzameling. De overeenkomsten hebben bovendien vaak betrekking op latere,
niet bij de wereldlijke inhoud van het hoofdbestand passende toevoegingen. Ook de Versus behoren
niet echt tot de kernteksten van de verzameling, zij hebben een geledende en commentariërende
functie.
De Carmina Burana lijkt zich vooralsnog aan preciezere localisering te onttrekken door de uniciteit
van de codex en de daarin gevatte verzameling. Het hoofdbestand aan wereldlijke teksten laat zich
moeilijk vergelijken met andere handschriften uit deze regio, die voornamelijk religieus van aard zijn.
Het wereldlijke Latijnse liedgoed was over heel Europa verbreid en parallelteksten zijn gevonden in
handschriften uit onder andere Engeland, Frankrijk, Spanje, Zwitserland en Italië. Maar als
handschrift, dat geheel gewijd is aan (voornamelijk) Latijnse wereldlijke liederen is de Codex Buranus
uniek.
3. De Carmina Burana: samenstelling van de verzameling en herkomst van de liederen
De verzameling: samenstelling en bronnen
De Codex Buranus verenigt in één band een zeer omvangrijke en diverse verzameling wereldlijke
liederen en verzen. De keuze van de teksten voor deze bloemlezing en de weloverwogen ordening van
het materiaal zijn het werk van een of meerdere redacteurs. Hoe dit gevarieerde tekstmateriaal
bijeengebracht kon worden en via welke wegen de overlevering verliep is een complex en nog
onopgelost probleem.
Geen van de nu bekende verzamelingen van Latijnse wereldlijke liederen, in tekst- of
muziekhandschriften bijeengebracht, is in omvang en ordening met de Carmina Burana vergelijkbaar.
De schrijvers hadden als tekstvoorbeelden poëtische verzamelingen van verschillende herkomst en
inhoud tot hun beschikking, waaruit een keuze is gemaakt. Doordat naar inhoud en vorm verwante
gedichten op een weldoordachte wijze gegroepeerd zijn, is deze bloemlezing op zich in zekere zin tot
een kunstwerk geworden.
61
Het grondbestand van de Carmina Burana bevat in hoofdzaak twee soorten ptische teksten:
zingbare ritmische liederen en metrische leesverzen, de Versus.
De metrische verzen
Volgens Bischoff is de opname van de Versus in de verzameling deeigenmlichste Beitrag der
Redaktoren’.
62
Enkele van deze Versus zijn stukken van grotere omvang, bijvoorbeeld de ‘Geldverzen’
(‘Versus de Nummo’) CB 11, de Troja-gedichten CB 101 en 102, de diercatalogi CB 133 en 134, het
schaakgedicht CB 210 en het dagprogramma voor een scholier CB 214. Deze langere stukken, vaak
van bekende dichters of uit bekende verzamelingen afkomstig, behoorden in zekere zin tot het
basisbestand van een middeleeuwse bibliotheek en zijn in vele handschriften overgeleverd.
61
Schumann 1930, 78*; Bischoff 1967, 17; Schaller 1975, 109; Vollmann 1987, 903.
62
Bischoff 1967, 13.
Vista de página 26
1 2 ... 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 ... 656 657

Comentários a estes Manuais

Sem comentários